GPS-Spel: Duivelse Driehoek

Geef toch toe, dat je van kindsbeen af een dromer bent geweest. Dat je zag en hoorde wat anderen niet konden zien of horen – doorschijnende wezens in het woud van je dromen, een stem in je hoofd die de jouwe niet was: nu eens was de stem van een man, dan weer die van een vrouw, een jongen, een meisje. Maar ze sprak altijd Engels, zodat jij de taal van Shakespeare al machtig was nog voor je de driewieler inruilde voor een echte fiets, en zonder één enkele les te krijgen. Je kon geen Engels schrijven en je durfde het niet spreken – omdat je het later ook niet wilde , is je accent altijd afschuwelijk gebleven –, maar je begreep alles wat de stemmen je vertelden. Bijvoorbeeld, hoe je voortdurend verdwaalde… … in realms apart from the visible world; spending my youth and adolescence in ancient and little known books, and in roaming the fields and ...

De banden van zijn motor lijken ‘t asfalt niet te raken, alsof ze van karton zijn hoor je de vangrails kraken. Hij splijt de muur van mist in twee gelijke delen terwijl hij gromt dat hij met jou komt spelen! Hé Motorman, Motorman, pak mij dan als je kan. Hij draagt zware laarzen en een zwarte leren jas, hij heeft een helmplaat van ondoorzichtig glas. Hij danst ‘n dodelijk ballet, maakt een wijde boog, terwijl z’n motor vuur spuwt uit één schitterend oog. Hé Motorman, Motorman, pak mij dan als je kan. De Motorman, de Motorman is half mens, half machine. Door de aderen van de Motorman stroomt geen bloed maar benzine. Hé Motorman, Motorman, pak mij dan als je kan. Het slot van dit duel, van dit duet met de dood wordt geschreven in een wrak van rokend schroot, dan buigt hij zich over je heen en het allerlaatste wat je nog ziet is jouw gezicht dat weerkaatste in de helm van de Motorman, pak mij dan... als je kan! Meer broodje aap verhalen, op muziek gezet vi...

Het was half twaalf, half twaalf geweest, Hij keerde weer terug van een ------- feest. Door de regen en de mist kon hij niets zien, Ze stond op de pechstrook van afrit -------. Haar haren in slierten om haar gezicht, Haar huid zo ----- en doorschijnend licht. Een geur van --------- en een ------- kleed Al vijfentwintig jaar niet meer up to date. 'Wil je een lift?' vroeg hij goedgezind aan dat mooie lieve kleine -----------. 'Ik ga tot ----,' antwoordde zij. 'Prima,' zei hij, 'kom er maar bij.' En ze rilde en ze ------ en ze had het koud. Ze leek nog zo jong en toch ------- oud. Hij heeft toen zijn ----- om haar heen gelegd. Om het ----------- met de rode vlecht. ‘Dank u meneer, ik dank u zeer. De naam is Vera, Vera Van ----. Ik werd verrast door dit ---------, Dank u, dank u zeer meneer.’ Er was een leuk liedje op de radio, Zij vond het blijkbaar toch maar zo en zo. Plots werd de ontvangst heel erg --------, Hij draaide de knop ...