Doorgaan naar hoofdcontent

Muzikaal Moordspel

Contact:

Het Soldaatje van Wenen

... is een oud volkslied over een soldaat die deserteert om bij zijn lief te zijn. Het meisje kan hem redden van de dood door vier raadsels op te lossen. Dit soort raadsels worden ook wel eens een "richterraadsels" genoemd. Ze houden altijd verband met een veroordeelde. Als de rechters een raadsel opgegeven door een gevangene niet kunnen oplossen, of de verwanten van de gevangene kunnen een raadsel opgegeven door de rechters wel oplossen, dan wordt het leven van de veroordeelde gespaard.



Al in die stad van Wenen,

al in die grote stad

waar duizenden soldaten

plezier hebben gehad,

daar was er een soldaatje,

soldaatje net en fijn

dat ging deserteren

om bij zijn lief te zijn.



't Soldaatje dat ging lopen

al in de donkere nacht,

de wacht heeft hem gegrepen

en naar 't prison gebracht:

"Soldaatje, gij moet sterven,

ja gij verdient de dood.

Wij kennen geen genade,

uw misdaad is te groot."



Zijn lief zei tot de koning:

"Laat mijn soldaatje vrij.

Hij is mijn allerliefste,

mijn beste vriend is hij."

- "'k Zal u vier raadsels geven,

mijn lief en aardig kind.

Uw lief dat blijft in leven,

als gij die raadsels vindt.



Zeg mij, wat is een koning,

een koning zonder land?

Zeg mij, wat is een water,

een water zonder zand?

Zeg mij, wat is een spiegel,

een spiegel zonder glas?

Zeg mij, wat is de sleutel

die op alle sloten past?"



Klik op de titel voor de oplossingen!


Reacties

Podcast Mysterieus België

Populaire posts van deze blog

Van Galgenberg tot Duivelsput: boek van Patrick Bernauw & Co. bij het GPS-bosspel Affligem

Ongetwijfeld heb je al gehoord van de Bermuda Driehoek, maar bij de abdij van Affligem, op de grens van Oost-Vlaanderen en Brabant, is een gelijkaardige – Duivelse – Driehoek te vinden. Hier doen zich van oudsher allerlei, soms gruwelijke, paranormale fenomenen voor. Om een kosmische catastrofe af te wenden, dienen paranormale onderzoeksteams de strijd aan te binden met onzichtbare Machten & Krachten… die soms ook zeer zichtbaar kunnen worden. Zij kunnen alleen in hun opdracht slagen als zij de Wezens der Duisternis terdege kennen en de mysteries van de Duivelse Driehoek reeds ten dele hebben ontsluierd... en dit boek kan hen daarbij helpen. Het bevat niet alleen een draaiboek om zelf, of begeleid door professionals, een GPS-expeditie te ondernemen "van Galgenberg tot Duivelsput", maar ook alle informatie om de Onsterfelijken beter te begrijpen. De Brug van Einstein-Rosen bestaat écht! Lees hier het artikel in de Morgen!

Legende van Lovecraft 03: De Tombe

Geef toch toe, dat je van kindsbeen af een dromer bent geweest. Dat je zag en hoorde wat anderen niet konden zien of horen – doorschijnende wezens in het woud van je dromen, een stem in je hoofd die de jouwe niet was: nu eens was de stem van een man, dan weer die van een vrouw, een jongen, een meisje. Maar ze sprak altijd Engels, zodat jij de taal van Shakespeare al machtig was nog voor je de driewieler inruilde voor een echte fiets, en zonder één enkele les te krijgen. Je kon geen Engels schrijven en je durfde het niet spreken – omdat je het later ook niet wilde , is je accent altijd afschuwelijk gebleven –, maar je begreep alles wat de stemmen je vertelden. Bijvoorbeeld, hoe je voortdurend verdwaalde… … in realms apart from the visible world; spending my youth and adolescence in ancient and little known books, and in roaming the fields and ...

Lovecraft 05: De vakantie van Lisa Lomé

Tekst bezorgd @ http://www.facebook.com/patrick.bernauw   Beste vriend Bernauw, Hierbij stuur ik je de transcriptie van mijn hoorspel, uitgezonden op de Aalsterse vrije radio Katanga, in 1989. Zoals je je misschien alweer – vaag – herinnert, werd De Vakantie van Lisa Lomé destijds opgenomen in je reeks getiteld Huiveringwekkende Vertellingen , geproduceerd door het Onafhankelijk Radiofonisch Gezelschap ORAGE. Vriendelijke groeten van je Filip Lovecraft   De jonge vrouw was bijna niet te onderscheiden in die muur van mist, waarin ze geheel onverwacht opdook. Gedurende een fractie van een seconde werden haar zwarte haren en een paar dito ogen gevangen in het licht van mijn koplampen; ze stak bezwerend haar handen op, als om het onheil af te weren. In een reflex gooide ik het stuur van mijn wagen om. Ik was er mij vaag van bewust dat ze op de pechstrook stond, en dat ik in de dichte mist van de rijweg moest zijn afgeweken. Een eindje verder kwam ik ...